حسین قلیپور، مهدی شمس،
کاووس صوفی سیاوش، افشین افشینجم، طاها حسنیانی، سعید چوبک، شهلا غفوری، علی
سرتیپی، حمید قهرمانی، مهرداد آریانژاد، شاهین میرخان، دکتر رضا مریدی، مهدی
کوهستانی، زرین میرممتاز محی الدین، دکتر فرخ زندی، فرح آریا، بابک یزدی، مهدی
امین، حسین جمالی، محمد تاجدولتی، شهرام مافی، دکتر ارسلان کهنموئیپور، سعید
حریری، نسرین الماسی، مهرداد حریری، شهرام تابع محمدی، حسین رئیسی، کاوه شهروز، سلمان سیم
حریری، نسرین الماسی، مهرداد حریری، شهرام تابع محمدی، حسین رئیسی، کاوه شهروز، سلمان سیم
سپاسگزارم
که مرا نیز از خود دانسته اید و نامم در کنار این گروه فرهیختگان و
میهندوستان است.
یک بار
برای همیشه این نکات را منباب یادآوری باید به عرض دوستان ارجمند برسانم که از
دیدگاه من (و امیدوارم از دیدگاه هموندان گرامی نیز):
اراک (عراق، العراق) سرزمینی جدا از ایران نیست و به سال ۱۹۲۰ به صورت یک دولت تحت الحمایه بریتانیای کبیر در دشمنی آشکار با ایران و ایرانیت (و با دولت عثمانی) از «ایران» (و امپراتوری عثمانی) جدا شد.
افغانستان» (خراسان بزرگ و ...) از ایران جدا
نیست. در قرن نوزدهم میلادی به پشتیبانی بریتانیای کبیر از مام جدا شد.
آن دو گروه را که آمریکا به علل استراتژیک
نظامی - و شما به اشتباه - به عنوان «تروریست» میخوانید در واقع به مقابله با «داعش» و دیگر اسلامیهای افراطی و «تروریست»های واقعی برخاسته بودند! آن گروهی که از «اراک» یا «عراق» اخیرا از مزر تصنعی
میان «عراق » ،و «ایران» عبور کرده اند از «ایرانیت» در مقابل «داعش» دفاع کرده
اند، چنانکه حزب الله لبنان نیز کرد و هوادار ایران است.
من علاقمند پر و پا قرص یک دولت عرفی و سکولار در ایران (و کشورهای همسایه) هستم، مخالف اصولی نظام اسلامی در ایران که به آن رای نه داده ام؛ و برای بازگشت به نظامی «نرمال» همه عمر تلاش کرده ام. اما نظام اسلامی ایران را میلیونها بار از داعش بیشتر دوست دارم. در عرصه سیاست و کشور داری، همه چیز نسبی است.
اشتباه است که شما به خاطر مخالفت با نظام اسلامی حاکم در ایران که با یک رفراندوم قابل تغییر است، به طور غیر مستقیم وحشیان طالبانی و داعشی و «قاعدگی» و اشغال نظامی فلات قاره ایران را توسط پدرخواندگانشان،
دولتهای سوداگر آمریکا و انگلستان (که میدانید هدفشان عمدتا سلطه وسود مادی است) تایید کنید.
من علاقمند پر و پا قرص یک دولت عرفی و سکولار در ایران (و کشورهای همسایه) هستم، مخالف اصولی نظام اسلامی در ایران که به آن رای نه داده ام؛ و برای بازگشت به نظامی «نرمال» همه عمر تلاش کرده ام. اما نظام اسلامی ایران را میلیونها بار از داعش بیشتر دوست دارم. در عرصه سیاست و کشور داری، همه چیز نسبی است.
اشتباه است که شما به خاطر مخالفت با نظام اسلامی حاکم در ایران که با یک رفراندوم قابل تغییر است، به طور غیر مستقیم وحشیان طالبانی و داعشی و «قاعدگی» و اشغال نظامی فلات قاره ایران را توسط پدرخواندگانشان،
دولتهای سوداگر آمریکا و انگلستان (که میدانید هدفشان عمدتا سلطه وسود مادی است) تایید کنید.
متاسفانه
مسئله ایران قدری پیچیده است. ما از دو جبهه مورد تجاوز هستیم، و بقای ما به عنوان
یک فرهنگ ارزشمند جهانی از دو سو مورد تهدید است: جبهه اسلامی و جبهه سوداگری
انگلیسی-آمریکائی (امپریالیسم، یا هر چه میخواهید نامش را بگذارید).
از این
نکات که بگذریم، تلاش شما را در ایجاد همبستگی میان ایرانیان ارج مینهم.
با مهر
فراوان،
دکتر شجاع
الدین ضیائیان
