هولوکاست یهودیان، ارمنیان و پارسیان

سرکوبی یهودیان در همه کشورهای اروپائیِ مسیحی همیشه و همه جا وجود داشت و کسی منتظر اواخر نیمه اول قرن بیستم میلاد مسیح و ظهور هیتلر نشده بود. اینکه سرکوبی یهودیان در دورانِ زمامداری هیتلر در مقیاسی دیگر بود درست است، اما باید گفت که آن جنگ هم در مقیاسی دیگر بود؛ من که نشمردم اما بنا بر تخمینهای متفاوت بین ۴۰ تا ۱۰۰ میلیون تن در جنگ جهانگیر دوم کشته شدند و علی الحساب میانگینش را بگیریم، میشود ۷۰ میلیون؛ هیروشیما و ناگازاکی به حد کافی نمایشگر وحشیگریهای دشمنان آلمان و ژاپن بوده است، بگذریم از بیرحمیهای «استالین» و دوستش «وینستون چرچیل» در کشتار بیحساب و غیر ضروریِ نظامیان و غیر نظامیان. هیتلر و نازیسم معلول آن شرایط اروپا و دنیا بود، نه علتِ آن؛ منتها خُب دوستانِ یهودی ما که خود را «برگزیدگانِ خاصِ» «یَهُوِه»، خداوند، میدانند، طبقِ معمول «جهودبازی» در میآورند که نخیر ما «برگزیدگان خاصِ» هیتلر و نازیسم هم بودیم. 
در واقع، رفتار نظام هیتلر و نازیسم با قوم «کولی»ها و یا با کمونیستها  بهتر از رفتارشان با قوم یهود نبود  

«اِلی ویزِل»، برنده جایزه صلح نوبل در کتاب خاطرات خود، «شب»، که با پدر گرفتار یکی از آن اردوگاهها بودند شهادت میدهد که مسئولان آن اردوگاهِ کار اجباری، اردوگاهی که دارای کوره آدمسوزی هم بود، در  روزهای اعیاد یهودیان، از برای احترام به ایشان آش غنیتری سرو میکردند.

ارامنه هم که خود را میان امپراتوریهای ایران و رم، قوم خاص میدانند، پس از مدتی تفکر و مشاهده مظلومنمائی یهودیان، گفتند پس ما چی؟ ما هم از دست ترکها هولوکاست داشتیم.

فقط ایرانیان مسلمان غیر یهودی و غیر مسیحی هستند که ادعای قربانی شدن از نوع هولوکاست نمیکنند بلکه با سرکوبگران خود کنار هم میآیند و به ایشان هنوز هم تعظیم میکنند. سیزده یا چهارده قرن است که پیوسته در هولوکاست ناشی از یورشِ خونریز و هویتکُشِ عربانِ تازه مسلمانشده به سر میبرند - حمله ی مغول به کنار که میگویند از جمجمه قربانیان منار درست می‌کردند اما نشنیدم بگویند که به هویت و زبان ایرانی بی احترامی کرده بوده باشند. 

ایرانیان مسلمانزاده طوطیوار هر چه را از نویسندگان انگلیسی میخوانند تکرار میکنند، و مثلاً هولاکاست جدیدترِ ایرانیان در اراک توسط استعمار انگلیس را هم (۱۹۱۹-۱۹۲۰) به کلی فراموش کرده اند و قبول کرده اند که اصلاً اراک نامش عراق است و سرزمینی است بیگانه و عربی و مستقل از ایران؛ دولت انگلستان هم خوبی ما را میخواست و میخواهد. 

ایرانیان با سرکوبگران خود کنار آمده، چه چه و به به هم میکنند، و اگر کسی از میان خودشان هم صدایش در آید، کتکش میزنند و به زیرش میکشند و او را «نژاد پرست» میخوانند. در نتیجه هنوز هم «تسلیمِ» دین محمد مانده اند.

صرفاً به همین علت است که، به رغم برخورداری از اندیشمندانِ برجسته و از فرهنگی غنی، وبرخورداریِ از هوش و ادب بسیار به لحاظ انفرادی، وقتی به امورِ جمعی و کشورداری میرسند، ایرانیان مسلمان و مسلمانزاده، مشکلاتِ اخلاقی و منطقیِ سهمگین و دردناک دارند. از این منظر و در این زمینه (اجتماعی و کشورداری) بسیار عقب مانده اند.

.ته تونل،  نور امید متزلزلی هست