سوریه بشار اسد و موضع بعضی ایرانیان
به سال ۱۳۵۷،،، همه انتلکتوئلهای ایران، تقریباً همه، نویسنده و شاعر و دانشجو و استاد دانشگاه و هنرمند، نقاش و کاریکاتوریست و طنز نویس و خواننده و نوازنده و برنده کنونی ایرانی جایزه نوبل صلح و … با رژیم «خونآشام» شاه «خائن» مخالفت میکردند و… امروز هنوز گرفتار موضعگیری این به اصطلاح روشنفکران خوشتیپ هستیم. تنها تقصیرشان: نمیفهمیدند همیشه پای قیاس در ميان است. اما هر چه گفتم، به گوش بیشتر دوستان نرفت که نرفت. بعضی هم به من حمله کردند که دفاعمن از شاه ارتجاعی است ! گفتم بسیار ساده است: شما که اسلامی نیستید، شاه را با خمینی مقایسه کنید! اما… همه کور و کر شده بودند و عقلشان را از دست داده بودند. چطور؟
به رسانه های «مستقل» بی بی سی و «لو موند» و «تایم» و «گاردین» و خانم «اوریانا فالاچی» و از این قبیل منابع (فهر ست دراز است) دل بسته بودند و مغز داده بودند و «حقیقت» خیانت «شاه» را صد البته توسط این رسانه های «مستقل» دریاقته بودند !
در سوریه هم امروزهمینطور است. قیاس میان بشار اسد است ازیکسو، هوادار نظام نسبتاً لاییک و سکولار، با پشتیبانی ایران در شکل جمهوری اسلامیش و حزب اله ایراندوست لبنان و از سوی دیگر و در مقابل آن و ضدیت با آنها، اسلامیهای ایرانستیز و انسانستیز و به شدت زنستیز داعش و القاعده و طالبان و سعودی و وهابی و سلفی و بوکوحرام و وحشیان دیگرهماننندشان… و باز دوستان ایرانی خوب من متوحه نیستند. منابعشان؟ همان رسانه های «مستقل و بیطرف » که زمان شاه، شاه را پایین کشیدند.
عجبا که میگویند در فلان شهر که به دست مخالفان دولت سوریه افتاده و قوای سوریه آن را محاصره کرده و مردم از گرسنگی دارند میمیرند دولت سوریه بدجنس آدمکش در داخل شهر اعلامیه به دیوارها زده که یا تسلیم شوید یا از گرسنگی بمیرید…عکس و تصویرش را هم به عنوان سند نشان میدهند! … و عجبا که روشنفکر عزیز ایرانی من با همه هوشش ناگهان متوجه تناقض چشمگیر و واضح این تبلیغات رسانه های «مستقل» نمیشود ! … که اگر شهر به دست مخالفان دولت است، پس آن نوشته هم طبعاً کار تبلیغات جنگی مخالفان دولت است نه کار دولت سوریه… و اگر سازمان ملل توانسته خوراک برساند نه تنها با اجازه و کمک دولت سوریه بلکه احتمالاِ به درخواست او باید بوده باشد… و ...و... و
من میدانم چرا دوستان عزیزم متوحه نمیشوند. ولی شرح جزئیات آن به یک کتاب نیاز دارد و جایش اینجا نیست.
No comments:
Post a Comment